Een slordige anderhalf jaar geleden moeten ze bij Endemol besloten hebben dat het tijd was voor iets ‘nieuws’. Een intelligente, duurbetaalde, creatieve geest werd aangetrokken en kwam op het geniale idee dat het misschien leuk zou zijn om te kijken naar ’sterren’, die iets doen dat ze eigenlijk niet zo goed kunnen. Dagen, misschien wel wekenlang werd er over vergaderd. Wat kunnen sterren niet zo goed en, nog veel belangrijker, wat vinden de mensen leuk om te zien?
Het concept Dancing with the stars was geboren. Wekenlang zouden bekende en minder bekende Nederlanders, die voorheen zelden of nooit dansten, aan de hand van een professionele partner de kunst van het stijldansen bedrijven. De danswereld kon zijn geluk niet op: miljoenen mensen keken naar het programma en stijldansen werd weer populair in Nederland. Verenigingen kregen te maken met wachtlijsten: de jeugd ging massaal aan de foxtrot en de tango.
Toegegeven, het was van tijd tot tijd een leuke show om naar te kijken. De dansen waren vaak sierlijk, de kleding mooi en ook over de livemuziek viel niet te klagen. Het programma was zo’n succes, dat RTL besloot ook een tweede serie te maken. Een derde staat ongetwijfeld op de planning voor het komende seizoen.
Dansen is leuk, maar in de winter dans je natuurlijk niet op een houten dansvloer. Deze constatering moet het begin zijn geweest van Dancing on ice, een show waarin het dansen op ijs centraal staat. Belangrijker: het betreft wederom een programma waarin BN-ers eens iets anders doen dan datgene waarmee zij beroemd zijn geworden. Het bleek wederom een enorm succes.
SBS zag ook dat het hierboven beschreven concept een van haar voornaamste concurrenten geen windeieren gelegd had. Er werd besloten tot een ijsdansoorlog, een strijd om de kijkcijfers, door eenzelfde programma rond hetzelfde tijdstip uit te zenden. Deze tactiek bleek succesvol: RTL was genoodzaakt halverwege de tweede serie van haar programma het tijdstip van uitzenden te veranderen, omdat teveel mensen naar de concurrent keken.
Op dit ogenblik is medialand verwikkeld in een nieuwe strijd. Op Talpa Tien zingen een aantal bekende Nederlanders samen met gerenommeerde artiesten, terwijl weer andere bekende Nederlanders er op SBS alleen voor staan het publiek en de jury ervan te overtuigen dat ze een popster in zich hebben. De eerste twee afleveringen waren op zijn zachtst gezegd spectaculair, al was dat vanwege het valse gekraai in tegenstelling tot de gewenste zuivere zang.
Wat ligt er nog in het verschiet? Cooking with the stars? Sterren die topsport bedrijven of schrijver willen worden? De mogelijkheden zijn eindeloos. De vraag is echter waarvoor aan lager wal geraakte sterren zich níet lenen. Waar ligt de grens? Ik denk dat deze ver te zoeken is en heb mijn videorecorder alvast geprogrammeerd voor de eerste aflevering van Fucking with the stars. Dat wordt smullen…